FANDOM



Thomas Lestrange - Kuzyn Rabastana i Rudolfa Lestrange'ów. Należy do bocznej linii rodu. Były śmierciożerca. Po wydarzeniach z 31 października 1981 roku porzucił Voldemorta i dobrowolnie oddał się w ręce Ministerstwa Magii.

Wygląd

Tom jest młodo wyglądającym, bardzo chudym mężczyzną z kruczoczarnymi, długimi włosami. Ma niebieskie, nieco podkrążone oczy, wąskie, sine usta i nienaturalnie bladą cerę. Nosi długą szatę z szerokimi rękawami i czarny, połatany cylinder ze zmierzwionym, kruczym piórem.

Charakter

Lestrange jest skrytym i nieprzystępnym człowiekiem. Przez swój niezbyt zachęcający wygląd budzi strach w tych, którzy widzą go po raz pierwszy, a niektóre fakty z jego życia i niecodzienne zwyczaje przerażają tych, z którymi zna się już dłużej. Pomimo to, przy bliższym poznaniu i odrobienie inicjatywy z drugiej strony, można dostrzec w nim bardzo przyjazną i wrażliwą osobę.

Umiejętności

Thomas jest potężnym i wysoko wykwalifikowanym czarodziejem. Całą swoją wiedzę na temat magii zawdzięcza samodzielnym poszukiwaniom. Dzięki temu, że doszedł sam do pewnych rzeczy ma o wiele większe zrozumienie, niż ludzie z akademickim podejściem do sprawy. Rzuca niemal wyłącznie zaklęcia niewerbalne. Czaruje bardzo intuicyjnie i spontanicznie. Zdolny jest do tworzenia skomplikowanej, ekstrawaganckiej magii jak i nietypowych, nieskomplikowanych zaklęć o zdumiewającej skuteczności. Pomimo ograniczeń spowodowanych osłabieniem organizmu ma niebywały refleks. Często po prostu uchyla się przed wrogimi zaklęciami, które przelatują kilka cali od niego. Już w szkole przejawiał spory talent do transmutacji, czym zwrócił na siebie uwagę Profesor McGonagall. Przez całe życie był bardzo słaby w ważeniu eliksirów. Wymaga to odpowiedniej dozy dokładności, której Tom nie posiada.

Historia

Edukacja w Hogwarcie

Thomas urodził się 2 marca 1958 roku jako pierwsze dziecko Rogera i Brygidy Lestrange'ów. W wieku 12 lat(pierwszy rok opuścił, ponieważ był nauczany prywatnie) rozpoczął naukę w Hogwarcie, gdzie został przydzielony do Slytherinu. W szkole nie przyjaźnił się z nikim i stronił od kontaktów ze Ślizgonami głoszącymi ideę czystości krwi. Thomas nigdy do końca nie żył zgodnie z zasadami jakie wpojono mu w rodzinnym domu. Zawsze starał się pomagać tym, którym działa się jakaś krzywda, jednak nigdy nie robił tego otwarcie. Przez swoje ciche usposobienie był jednym z najmniej rozpoznawalnych uczniów. Uczył się dobrze ze wszystkich przedmiotów, ale jego ulubionym była opieka nad magicznymi stworzeniami. Zawsze był lubiany wśród nauczycieli, którzy dostrzegali w nim spory potencjał.

Działalność Śmierciożercy

Po ukończeniu szkoły powrócił do rodzinnego domu. Po jakimś czasie uległ presji otoczenia i wstąpił w szeregi zwolenników Voldemorta. Czarny Pan darzył go niemałym zainteresowaniem, bo Thomas był jedną z niewielu osób, które nie czuły przed nim strachu. Chcąc zaskarbić sobie jego lojalność, Voldemort zainspirował go swoją wiedzą i zaszczepił w nim zamiłowanie do czarnomagicznych praktyk. Tom początkowo, tak jak jego imiennik, fascynował się zagadnieniem nieśmiertelności. Lestrange próbował ją osiągnąć poprzez wyeliminowanie procesu starzenia, jednak udało mu się to tylko częściowo. Eksperymenty, jakie na sobie przeprowadzał, spowodowały, że fizycznie nigdy się nie zestarzeje, ale nie udało mu się w ten sposób przedłużyć swojego życia. W wieku 23 lat jego ciało przestało się starzeć. Manipulowanie przy własnych siłach witalnych uszkodziło je i znacznie osłabiło możliwości fizyczne. Voldemort dostrzegł w Thomasie podobieństwo do siebie w desperackim dążeniu do wiecznego życia i zaproponował stworzenie horkruksa, który będzie znajdował się pod jego kontrolą. Tom jednak odmówił i już nigdy nie pragnął w jakikolwiek sposób przedłużać swojego życia. Swoje dalsze badania poświecił na przywrócenie sobie dawnej sprawności i prawidłowego funkcjonowania organizmu, jednak nie udało mu się to do końca - jego skóra na zawsze pozostała nienaturalnie blada.

Po roku 1981

Po upadku Voldemorta, Tom zrozumiał, że zadawał się z niewłaściwymi ludźmi i będzie miał przez to kłopoty. Dobrowolnie poddał się Aurorom, jeszcze zanim aresztowali jego kuzynów. Został osadzony z Azkabanie, gdzie spędził cztery miesiące oczekując na decyzję w jego sprawie. Zwolniono go z aresztu za podanie nazwisk znanych mu śmierciożerców i obciążenie ich dowodami. Jakiś czas później, decyzją Ministerstwa, objęto go amnestią dla byłych zwolenników Voldemorta. Rufus Scrimgeour niechętnie patrzył na jego zgłoszenie na stanowisko aurora, jednak nieoczekiwanie poparł go Alastor Moody, mówiąc, że ciężko o lepszą osobę na to stanowisko, nad byłego śmierciożercę. Oczywiście nigdy do końca mu nie zaufał, ale nie ukrywał, że to jeden z jego najlepszych wychowanków.

Powrót Voldemorta

Toma nie zdziwiły informacje o powrocie Czarnego Pana dementowane przez Ministerstwo i Proroka Codziennego. Mówił o tym tylko w gronie zaufanych ludzi, którzy podzielali jego zdanie. Poprzez znajomość z Moodym mógł współpracować z Zakonem Feniksa, jednak nigdy nie został jego pełnoprawnym członkiem. Podczas ataku na Ministerstwo Magii stoczył z Voldemortem nierozstrzygnięty pojedynek - oboje wymierzyli w siebie zaklęcia uśmiercające, co zakończyło się zawaleniem stropu w korytarzu Ministerstwa. Po tym incydencie uciekł do Francji, gdzie razem z grupą innych aurorów organizował ruch oporu i czekał na dalszy rozwój sytuacji. Kiedy dotarły do niego informacje o bitwie o Hogwart, poprowadził ponad siedemdziesięciu francuskich i brytyjskich czarodziejów do walki, niestety, nie zdążyli oni na czas wesprzeć walczących i posłużyli jedynie pomocą humanitarną.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki